پرش به مطلب اصلی

رمزگذاری دیسک

هنگام راه‌اندازی Anatase، این گزینه را داشتید که برای بازکردن قفل هارددیسک گذرواژه‌ای وارد کنید. اگر آن گذرواژه را وارد کرده‌اید، اکنون برای بازکردن قفل هارددیسک هنگام راه‌اندازی، گذرواژه لازم است. شاید بخواهید این فرایند را خودکار کنید، به‌خصوص اگر از دستگاه دستی استفاده می‌کنید.

اطلاع

پس از نصب Anatase امکان رمزگذاری هارددیسک وجود ندارد. اگر رمزگذاری هارددیسک می‌خواهید، باید Anatase را دوباره نصب کنید.

پیکربندی بازکردن خودکار قفل​

واردکردن گذرواژه در هر بار راه‌اندازی آزاردهنده می‌شود. طرح رمزگذاری پایه‌ای که در لینوکس استفاده می‌شود LUKS نام دارد و Anatase با چند نام مستعار LUKS ارائه می‌شود که امکان راه‌اندازی بازکردن خودکار قفل را با پشتیبانی ماژول‌های امنیتی TPM یا کلیدهای FIDO فراهم می‌کنند.

به‌خاطر سپردن گذرواژه​

ابتدا، پس از راه‌اندازی بازکردن خودکار قفل و گذشت چند ماه، ممکن است احساس کنید که گذرواژه‌تان را فراموش کرده‌اید. می‌توانید فرمان بازکردن قفل ساختگی را اجرا کنید که گذرواژه‌تان را از شما می‌پرسد:

$ remindme
No usable token is available.
Enter passphrase for /dev/nvme0n1p3:
Key slot 0 unlocked.
Command successful.
اطلاع

بار اولی که فرمان‌های زیر را وارد می‌کنید، گذرواژه هارددیسک را وارد خواهید کرد. پس از آن، یک جایگاه سفارشی با عبارت کلیدی امنی ایجاد می‌شود که در پارتیشن ریشه (/var) ذخیره شده و مالک آن root است. این کار به شما امکان می‌دهد پس از آن، این فرمان‌ها را بدون واردکردن گذرواژه هارددیسک اجرا کنید. ازآنجاکه مهاجمی که به دسترسی root دسترسی دارد می‌تواند داده‌های شما را بدزدد، به‌دست‌آوردن کلید هارددیسک شما نیز خطر چندان بزرگ‌تری ایجاد نمی‌کند.

استفاده از کلیدهای FIDO​

کلید FIDO یک ماژول امنیتی است که معمولاً به‌شکل یک حافظه کوچک USB ارائه می‌شود. این کلید می‌تواند به چالش‌های امنیتی پاسخ دهد، به‌گونه‌ای که اتصال امن آن به فرایند بازکردن قفل هارددیسک ممکن باشد. برای راه‌اندازی بازکردن قفل با FIDO از فرمان‌های زیر استفاده کنید.

# ثبت یک کلید FIDO
# FIDOUpdate
fidou
# یک LED روی کلید FIDO شما روشن می‌شود. برای تأیید، دو بار آن را لمس کنید.

# لغو ثبت همه کلیدهای FIDO
# FIDOClear
fidoc

گزینه‌های ثبت طوری پیکربندی شده‌اند که اگر کلید شما از احراز هویت با اثر انگشت پشتیبانی کند، برای ورود به سیستم به آن نیاز خواهد بود. اگر کلید فقط از PIN پشتیبانی کند، PIN لازم نیست. در هر صورت، برای راه‌اندازی دستگاه همیشه باید کلید FIDO خود را لمس کنید. این الزام پروتکل پایه‌ای است که از جعل درخواست‌ها توسط مهاجمان، در صورت دسترسی آن‌ها به دستگاه شما، جلوگیری می‌کند. نمی‌توان کلیدهای FIDO را دور زد. اگر کلیدتان را گم کنید و گذرواژه‌تان را فراموش کرده باشید، داده‌هایتان از دست می‌رود. مهاجمی که کلید FIDO شما را نداشته باشد، بدون دانستن گذرواژه‌تان هرگز نمی‌تواند احراز هویت را دور بزند.

استفاده از TPM برای بازکردن قفل​

TPM یک ماژول امنیتی در دستگاه شماست که به‌طور ویژه برای نگهداری کلیدهای رمزگذاری طراحی شده است. این قابلیت به شما امکان می‌دهد در صورت برقرار بودن شرایطی مشخص، ورود خودکار داشته باشید؛ بدون آن‌که کلید رمزگذاری روی هارددیسک ذخیره شود، جایی که در آن صورت در معرض دسترسی قرار می‌گیرد و رمزگذاری بی‌معنا می‌شود. برای راه‌اندازی بازکردن قفل با TPM از فرمان‌های زیر استفاده کنید.

# ثبت یک جایگاه TPM (اگر دوباره گذرواژه از شما خواسته شد، این فرمان را هم اجرا کنید)
# TPMUpdate
tpmu
# لغو ثبت یک جایگاه TPM
# TPMClear
tpmc

سیاست پیش‌فرض PCR برابر PCRS="0+2+3+5+7+14" است. PCR یک ثبات فقط‌افزودنی در TPM است که فرایندهای سیستم می‌توانند با گسترش آن را تغییر دهند. سیاست PCR مقادیر چند PCR را در یک نقطه زمانی مشخص با هم ترکیب می‌کند تا یک راز را استخراج کند. حتی اگر مقدار یکی از آن‌ها مطابقت نداشته باشد، راز متفاوت می‌شود و دیگر قفل درایو شما باز نخواهد شد.

این یعنی پس از آن‌که چیزی مانند تنظیم پارتیشن‌بندی شما (PCR 5) یا کلیدهای MOK شما (PCR 14) تغییر کند و BIOS و shim شما به‌ترتیب هنگام راه‌اندازی آن‌ها را در PCRها ثبت کنند، تا زمانی که رایانه‌تان راه‌اندازی مجدد نشود، نمی‌توان آن‌ها را به مقادیر قبلی بازگرداند.

سیاست پیش‌فرض با به‌روزرسانی BIOS، تغییر تنظیمات آن، ثبت کلیدهای جدید Secure Boot یا تغییر تنظیمات پارتیشن‌بندی نامعتبر می‌شود. در این حالت، گذرواژه‌تان از شما خواسته خواهد شد. اگر می‌خواهید تنظیمات پارتیشن‌بندی را تغییر دهید، هسته‌های سفارشی را آزمایش کنید یا کارهای دیگری انجام دهید، بدون آن‌که درخواست گذرواژه‌ای نمایش داده شود، می‌توانید این کار را انجام دهید:

export PCRS=""
tpmu

یا می‌توانید برای استخراج سیاست خودتان به این پیوند مراجعه کنید. برای مثال:

export PCRS="7,14"
tpmu

تا اتصال فقط به Secure Boot محدود شود. توجه داشته باشید که برای مثال، اگر فقط به 7, 14 متصل شوید، هرکسی می‌تواند ISO مربوط به Anatase را دانلود و اجرا کند و سپس قفل درایو شما را باز کند. این ما را به نکته زیر می‌رساند:

هشدار

در حال حاضر، مهاجم ماهر می‌تواند بازکردن قفل با TPM را دور بزند. این موضوع هم در Anatase صدق می‌کند و هم در همه توزیع‌های لینوکسی Secure Boot که از بازکردن قفل با TPM پشتیبانی می‌کنند. Anatase این کار را تا جای ممکن برای مهاجمان دشوار می‌کند، برای مثال با اتصال به جدول پارتیشن‌بندی شما، اما انجام آن همچنان ممکن است. هنگام عبور از مرزها یا مناطق ناامن، غیرفعال‌کردن بازکردن قفل با TPM را در نظر بگیرید.