پرش به مطلب اصلی

استفاده از Spaces

ایجاد یک فضا​

Spaces برای استفادهٔ ساده طراحی شده است. برای استفاده از Spaces، یک ترمینال باز کنید و arch، fedora، ubuntu یا kali را تایپ کنید.

این فرمان‌ها میان‌برهای زیر هستند:

spaces enter <space> # arch/fedora/ubuntu/kali

اگر هنگام اجرای spaces enter، فضا نصب نشده باشد، گفت‌وگویی برای راه‌اندازی آن باز می‌شود. برای باز کردن دوبارهٔ این گفت‌وگو و ایجاد مجدد فضا، این فرمان را تایپ کنید:

spaces create <space>

اجرای spaces create پس از نصب، به شما امکان می‌دهد فضا را در حالی که داده‌های خانهٔ آن حفظ می‌شوند، دوباره ایجاد کنید.

Spaces شما را در گفت‌وگوی مجوزها راهنمایی می‌کند و در پایان از شما می‌خواهد نسخه‌های سیستم‌عامل (برای Ubuntu و Fedora) و سفارشی‌سازی‌ها (yay و Shelly برای Arch) را انتخاب کنید.

دو پیش‌تنظیم مجوز وجود دارد: basic برای برنامه‌های پایه‌ای که تنظیمات سیستم را تغییر نمی‌دهند، و development که امکان نصب VPN، docker و ماشین‌های مجازی و دسترسی مستقیم به دستگاه‌ها را می‌دهد. همچنین می‌توانید custom را انتخاب کنید و هر مجوز را جداگانه تنظیم کنید. به‌طور پیش‌فرض، پوشهٔ ~/Downloads شما در Spaces نصب می‌شود و در Spaces توسعه، ~/Projects هم برای ذخیرهٔ کد توسعه به آن اضافه می‌شود. Spaces توسعه همچنین GPG، ‏SSH، ‏.gitconfig (برای نام و ایمیل Git)، ‏.ssh/config برای میزبان‌های SSH، ‏.bashrc و .zshrc را برای سفارشی‌سازی‌های ترمینال شما در اختیار می‌گذارد. در حالت custom، می‌توانید هر پوشهٔ قابل‌مشاهده‌ای از خانه را که می‌خواهید نصب کنید.

بقیهٔ فایل‌ها، کلیدهای SSH و کلیدهای GPG شما خصوصی می‌مانند، بنابراین نمی‌توان آن‌ها را خارج کرد؛ همچنین SELinux از کلیدهایتان محافظت می‌کند. به‌طور پیش‌فرض، Anatase هنگام ورود شما، عامل SSH را با کلیدهای id_rsa/id_ed25519 راه‌اندازی می‌کند. باید بقیهٔ کلیدهایتان را دستی به عامل SSH اضافه کنید؛ با این حال، توصیه می‌شود فقط از یک کلید استفاده کنید و همان کلید را در سرویس‌هایی مانند Github نیز ثبت کنید.

استفاده از Spaces​

می‌توانید با فرمان‌های ubuntu، ‏fedora، ‏arch و kali یا فرمان اصلی spaces enter <space> یک فضا را باز کنید.

وقتی وارد یک فضا شدید، می‌توانید هر فرمانی را که در توزیع مربوطه به آن عادت دارید اجرا کنید، مستندات همان توزیع را عیناً دنبال کنید و انتظار داشته باشید همه‌چیز به همان شکل کار کند. هرگونه تفاوتی را به‌عنوان اشکال در ردیاب مشکلات Anatase یا Discord گزارش دهید.

برای توسعه، محیط توسعهٔ یکپارچهٔ دلخواهتان را در یک فضا نصب کنید. برای نمونه، می‌توانید دستورالعمل‌های Linux برای VS Code را برای نصب آن دنبال کنید. نصب محیط توسعهٔ یکپارچه در فضا باعث می‌شود ترمینال‌ها، اشکال‌زدا و فرمان‌های اجرا به‌صورت بومی با آن توزیع یکپارچه شوند. همچنین می‌توانید محیط‌های توسعهٔ یکپارچه را در هر فضایی که برای توسعه استفاده می‌کنید نصب کنید (برای مثال، هم در Fedora و هم در Ubuntu). لطفاً نسخه‌های flatpak محیط‌های توسعهٔ یکپارچه را نصب نکنید.

Spaces میان‌برهای برنامه‌هایی را که نصب می‌کنید به‌طور خودکار به محیط دسکتاپ اصلی‌تان صادر می‌کند و می‌توانید هرکدام از آن‌ها را به‌عنوان برنامهٔ پیش‌فرض هم انتخاب کنید.

اطلاع

یک فضا با حداقل بسته‌های لازم برای کارکرد یکپارچه‌سازی دسکتاپ نصب می‌شود. با این حال، بسته‌ها بی‌نقص نیستند و گاهی وابستگی‌هایی را جا می‌اندازند. برای مثال، در Ubuntu نصب NordVPN به libgtk-3-0 و libgles2 نیاز دارد که در وابستگی‌های آن گنجانده نشده‌اند. وقتی با وابستگی گمشده‌ای روبه‌رو شدید، آن را یادداشت کنید و گزارشی از اشکال بسازید تا بتوانیم آن‌ها را جمع‌آوری کنیم. می‌توانید فرمان بسته را در ترمینال اجرا کنید تا از روی خطاهای آن، بسته‌های گمشده را تشخیص دهید (برای مثال، nordvpn-gui برای NordVPN) و وابستگی‌های گمشده را نصب کنید تا برنامه اجرا شود.

تغییر مجوزها​

اگر می‌خواهید پس از ایجاد فضا، مجوزهای آن را تغییر دهید، می‌توانید این فرمان را اجرا کنید:

spaces configure <space>

گفت‌وگوی مجوزها دوباره باز می‌شود و می‌توانید هر تغییری را اعمال کنید. پس از ثبت گفت‌وگو، فضای شما خاموش می‌شود و با اجرای دوبارهٔ آن، تغییرات اعمال خواهند شد.

حذف یک فضا​

اگر فضایی بیش از حد فضا اشغال کرده است، می‌توانید این فرمان را اجرا کنید:

spaces delete <space>

راه‌اندازی و متوقف‌کردن Spaces​

Spaces به‌صورت سرویس‌های معمول systemd در سیستم پیاده‌سازی شده‌اند و نحو آن‌ها به این شکل است: spaces@<space>. Spaces همچنین گونه‌ای از سرویس --user ارائه می‌کند که پس از ایجاد فضا، به‌طور پیش‌فرض برای کاربر شما فعال می‌شود. به این ترتیب، فضا فقط هنگام ورود شما راه‌اندازی می‌شود تا مطمئن شویم فایل‌هایتان هنگام شروع سرویس‌ها نصب شده‌اند. گونهٔ کاربری فقط سرویس سیستمی را راه‌اندازی می‌کند. علاوه بر این، spaces enter <space> و میان‌برهای آن، اگر فضا از قبل راه‌اندازی نشده باشد، آن را به‌طور خودکار راه‌اندازی می‌کنند.

در ادامه چند فرمان که می‌توانید با Spaces استفاده کنید آمده است:

# فعال‌کردن راه‌اندازی فضا هنگام بوت
# به این ترتیب، Tailscale پیش از ورود شما کار می‌کند.
sudo systemctl enable --now spaces@ubuntu
# لغو فعال‌سازی قبلی
sudo systemctl disable --now spaces@ubuntu

# راه‌اندازی فضا هنگام ورود کاربر (پیش‌فرض)
systemctl --user enable --now spaces@ubuntu
# غیرفعال‌کردن راه‌اندازی فضا هنگام ورود کاربر
systemctl --user disable --now spaces@ubuntu

# متوقف‌کردن فضا
sudo systemctl stop spaces@ubuntu
# راه‌اندازی دستی فضا
sudo systemctl start spaces@ubuntu
# راه‌اندازی مجدد فضا
sudo systemctl restart spaces@ubuntu

# مشاهدهٔ گزارش systemd فضای شما
journalctl -u spaces@ubuntu

حذف فایل‌های خانهٔ Spaces​

Spaces از پوشهٔ خانهٔ جداگانه‌ای برای ذخیرهٔ پیکربندی‌های سیستمیِ مخصوص فضاهای شما استفاده می‌کند. به این ترتیب، پیکربندی برنامه‌ها از داده‌های میزبان شما جدا می‌ماند، از تداخل جلوگیری می‌شود و شما می‌توانید پوشه‌هایی را که در فضا در دسترس هستند مدیریت کنید.

به‌طور پیش‌فرض، هنگام ایجاد مجدد یا حذف Spaces، داده‌های خانهٔ فضای شما حفظ می‌شوند. معمولاً نباید نیازی به پاک‌کردن داده‌های خانهٔ فضای خود داشته باشید. فقط اگر پیکربندی قدیمی‌ای در خانه وجود دارد که می‌خواهید پاک شود، این کار را انجام دهید. برای حذف داده‌های خانهٔ فضا، می‌توانید --purge را به spaces create/delete اضافه کنید.

# ایجاد یا ایجاد مجدد فضا با پوشهٔ خانهٔ تازه
spaces create --purge <space>

# حذف فضا همراه با داده‌های خانه و پیکربندی مجوزهای آن
spaces delete --purge <space>

هنگام اجرای فرمان‌های Spaces، داده‌های خانهٔ میزبان شما هرگز تغییر نمی‌کنند.

استفاده از کلیدهای GPG در Spaces​

استفاده از کلیدهای GPG کمی نامأنوس است. ابتدا باید با ترمینال میزبان یک کلید GPG بسازید. سپس می‌توانید آن را به این شکل صادر کنید.

ابتدا باید کلیدهای GPG خود را فهرست کنید و شناسه‌هایشان را به دست آورید. برای نمونه از کلید خودم استفاده می‌کنیم.

$ gpg --list-secret-keys
sec ed25519 2024-07-31 [SC]
4DBB5595849C1C4EF1117688EF34000BBBE32D2A
uid [ultimate] Antheas Kapenekakis <[email protected]>
uid [ultimate] Antheas Kapenekakis <[email protected]>
ssb cv25519 2024-07-31 [E]

این اطلاعات خصوصی نیست و همان‌طور که می‌بینید، بیشتر commitهای Anatase با کلید بالا امضا شده‌اند.

وقتی شناسهٔ کلیدتان را پیدا کردید، در این مثال 4DBB5595849C1C4EF1117688EF34000BBBE32D2A، نسخهٔ عمومی آن را به‌صورت فایل armor صادر کنید و دوباره در فضای موردنظرتان وارد کنید. برای نمونه، Fedora:

gpg --armor --export 4DBB5595849C1C4EF1117688EF34000BBBE32D2A > ~/Projects/public.asc
fedora
gpg --import ~/Projects/public.asc

حالا می‌توانید همان فرمان را داخل فضا اجرا کنید تا از کارکرد ارسال GPG مطمئن شوید.

$ gpg --list-secret-keys
[keyboxd]
---------
sec ed25519 2024-07-31 [SC]
4DBB5595849C1C4EF1117688EF34000BBBE32D2A
uid [ unknown] Antheas Kapenekakis <[email protected]>
uid [ unknown] Antheas Kapenekakis <[email protected]>
ssb cv25519 2024-07-31 [E]

می‌توانید موارد زیر را به ~/.gitconfig در پوشهٔ خانهٔ میزبان خود اضافه کنید تا امضای GPG را برای commitهایتان اجباری کنید (~/.gitconfig در اختیار فضا قرار می‌گیرد):

[commit]
gpgsign = true